Ayub Ogada – Kodhi

ayub-ogada

Kodhi
(Long Tale Records LTR 1501/Xango)

 

Jaren geleden hoorde ik voor het eerst van Ayub Ogada, een muzikant uit Kenia. Het was een track uit zijn Real World debuut-cd En Mano Kuoyo. Een fascinerend stukje repeterende muziek met de middels multitrack geproduceerde polyfone vocalen van Ogada als leidraad. Die stem is nog steeds iets dat boeit. Warm, ietwat gebroken, een omfloerste bas.
Daarnaast is er de Keniaanse harp of lier, de nyatiti. Door zijn beperkte omvang, 8 snaren, krijg je al snel een continue sequens. Op dit album zijn naast Ogada met name producer en ‘hoofd’ gastmuzikant Trevor Warren (gitaren) en achtergrondzanger Isaac Gem de belangrijkste medebepalers van het geluid. Als aanvulling worden afwisselend (contra)bas en een karrenvracht aan percussie ingezet.
Was de eerder genoemde track – de titel ontbreek me even – groots van opzet met laag voor laag opgebouwde spanning, op Kodhi komt die emotie rechtstreeks uit de songs. De opbouw is relatief eenvoudig, doorzichtig vooral. Er heerst een zeer relaxed sfeertje. Alle opnamen werden in lokale studio’s of thuis opgenomen, maar het komt over als een veldopname (hier en daar hoor je ook omgevingsgeluiden voor of na afloop van de song).  Zo nu en dan zijn er korte conversaties tijdens de introductie van een lied of zijn er een vocale interacties tijdens de song zelf.
Door de herhalende ritmen en dan die warme stem van Ogada is het zeer rustgevend, maar met een onderliggende meeslepende groove. Zelfs in de geheel instrumentale Otenga en Funeral komt dat lome gevoel over je heen. Alle composities zijn van Ogada’s eigen hand. De teksten zijn zowel in originele taal, als vertaald in het Engels en op een fraaie fold out uitgeprint. Inhoudelijk spreekt een zoektocht, een bezorgdheid over dagelijkse, maar ook wereldse zaken, over relaties en de rol van muziek.
Kodhi is minder overdonderend dan het ruim geproduceerde En Mano Kuoyo, maar overtuigend in zijn eenvoud en directheid.