Julie Murphy – Every bird that flies

Julie Murphy

Every bird that flies
(Shells in the ocean CD02)

Julie Murphy hoeft nauwelijks introductie, zeker nadat Robert Plant haar voor een duet op een van zijn laatste platen vroeg. Als zangeres van de Welshe formatie Fernhill is ze voor de folkliefhebber bekend. Omringt ze zich daar met een drietal uiterst efficiënt en subtiel musicerende collegae, op soloproducties presenteert ze dezelfde bezieling en legt ze net zoveel emotie en passie in haar zang.
Met A quiet house, dat een paar jaar terug uitkwam, waagde Murphy zich weer aan het opbouwen van een solorepertoire, gevolgd door de ep Mermaid. De muzikale aankleding is nog soberder dan het drietal in Fernhill toevoegt. Ook nu staat de begeleiding met piano (Murphy zelf) centraal, dat wordt aangevuld met mbira, trombone (Ceri Owen Jones) en contrabas (Aidan Thorne). En meer hebben de nummers van Murphy niet nodig, want die stem alleen al….
De composities zijn – op een drietal na, keurig verspreid over de cd – eigen werk van de Britse. The mermaid, May Colvin en Willie Taylor zijn traditionals. Bij die eerste track krijg je al gelijk kippenvel. Een aantal losse noten uit de piano, dan die intrigerende vocalen. De dynamiek neemt toe, louter doordat de losse tonen worden ingewisseld door haast repetitieve cadansen. Het piano spel is simpel, maar o zo effectief. Het deed me denken aan de akoestische demo’s van Sandy Denny. Zo zou het innemende, fraai dramatische To a little girl een onbekend pareltje van haar kunnen zijn, maar is het wel degelijk 100 % Murphy.
De uitwerking van de composities is uit de kunst. In elk nummer word je meegezogen als in een draaikolk, maar het is juist verfrissend in plaats van verstikkend. Murphy c.s. biologeren je volkomen. De combinatie met trombone komt even vreemd over. Zelf ben ik meer gecharmeerd van de wat helderder klanken uit de trompet van Tomos Williams in Fernhill.
Opvallend is dat vrijwel alle teksten in het Engels zijn, terwijl Murphy toch als de spreekbuis van het Welshe folklied wordt beschouwd. In The Fall sijpelt er een couplet Welsh door. Die teksten zijn overigens niet meegeleverd. Maar de stem van Murphy is in feite een muzikaal instrument, waar je al door betoverd wordt, louter door de klank, de intentie en de passie. Luister naar This seaside town, een bluesy song en Billy Holiday is dichtbij. Een pareltje deze Every bird that flies.

 

Beluister de track The fall van de cd via SoundCloud