Les Quatre Barbus – L’anthologie

L’anthologie 1938-1962
(Frémeaux & Associés FA5652)

Les Quatre Barbus waren een iconische Franse zanggroep in het midden van de vorige eeuw. Met grote klasse en een sterk gevoel voor humor zongen zij liedjes in velerlei genres. Poëtische, humoristische, erotische, volks-, drink-, kinder- en spotliederen stonden op hun repertoire.
RYM Musique gaf in 1997 al een dubbel-cd uit van de groep, maar die is sinds lang uitverkocht. Nu is het Frémeaux & Associés, kampioen in het digitaliseren van oude elpees, die nog beter doet. Deze uitgever bracht recentelijk een box uit met drie cd’s die bovendien maar zeer gedeeltelijk de dubbel-cd uit 1997 overlapt.
De vierkoppige groep is ontstaan op een katholiek jeugdkamp in 1937. Het daaropvolgende jaar liet Agnes Capri hen optreden in haar cabaret onder de naam ‘Quatuor vocal des Compagnons de Route’. Ze zongen ook op de radio en konden meteen vier liedjes opnemen op twee 78-toerenplaten bij het katholieke platenlabel ‘Lumen’.
De oorlog kwam er aan en het duurde tien jaar vooraleer de groep nieuwe plaatopnames kon maken. Ondertussen was in 1942 een groepslid vervangen door Pierre Jamet, stichter van het jongerenkoor van Jeugdherbergen. Jamet en twee stichtende leden, Jacques Tritsch en Marcel Quinton, zouden bij de groep horen tot het einde. De vierde man werd af en toe door een andere vervangen. Omdat het mannen met baarden waren, werd de groep omgedoopt tot ‘Les Quatre Barbus’, soms ook gespeld als ‘Les 4 Barbus’.
Bij deelname aan theaterstukken en bij récitals kenden zij een groot succes, wat hen ook in het buitenland bracht. Zo zongen zij in 1947 al in Zweden en het daaropvolgend jaar in Mexico. Aanvankelijk begonnen als een close harmony groep, kwam er al vrij vlug instrumentale begeleiding bij, zoals gitaar en piano. Dat blijkt reeds bij opnames voor radio in 1948 en 1949, opnames die hier ook te horen zijn. Op de cd die de live-elpee À La Mouff’ (Theâtre Mouffetard) uit 1960 herneemt, horen we gitaar, piano en accordeon. Bij studio-opnames wordt beroep gedaan op heuse orkesten die vaker op Philips-platen te horen zijn. André Popp, Michel Legrand, Alain Goraguer zijn maar enkele namen van de hen begeleidende orkesten.
Zoals hierboven al vermeld, kiezen zij hun liederen in zeer verscheiden genres. Als populair nummer zingen ze onder meer op een prettige wijze La petite diligence, maar auteurs als Vian, Caussimon, Lemarque en Brecht komen ook aan bod. Bekend zijn ze ook om hun vertolkingen van klassieke melodieën (Mozart, Beethoven, Chopin, Rossini) op een meestal humoristische tekst van Francis Blanche.
Hun grote specialiteit is traditionele liederen, zowel in het brave als in het stoutere genre. Het toegevoegd boekje geeft in het Frans en in het Engels een mooi overzicht van hun carrière. De stijl van de groep zal wellicht jongere generaties niet aanspreken, maar wie vroeger Les 4 Barbus heeft gehoord zal wat blij zijn met deze heruitgave op drie cd’s. Voor liefhebbers van het genre verschaft ze ruim drie uur luisterplezier.