Seth Lakeman – Ballads of the broken few

 

Ballads of the broken few
(Cooking Vinyl COOKCD644)

Seth Lakeman is de jongste telg van The Lakeman Brothers, en wellicht wel de meeste creatieve van het drietal. Het trio debuteerde in 1994 met het opmerkelijke album Three piece suite. Later vormden de broers samen met zangeressen Cara Dillon en Kathryn Roberts de folkrockformatie Equation, waarna de twee oudere broers duo’s vormden met de eerder genoemde dames.
Seth Lakeman maakte een reeks solo-albums waarmee hij een cultstatus verwierf in de Engelse folkscene. Lakeman zingt, speelt tenor gitaar, viool, altviool en banjo, en schrijft veel songs die moeiteloos samengaan met traditioneel werk uit de Engelse folk. Op dit achtste solo-album werkt hij samen met het zangtrio Wildwood Kin, bestaande uit de zussen Emillie & Beth Key en hun nicht Meghann Loney. Dit close harmony trio doet denken aan de harmonische zang van de Belgische formatie Laïs. Lakeman verstaat de kunst om als een eenmansorkest te klinken door zijn instrumenten te strijken, tokkelen, maar ook percussief te gebruiken. Samen met Wildwood Kin ontstaat er een heel interessant orkest.
Het album is geproduceerd door Ethan Johns, die eerder samenwerkte met onder andere Ray Lamontagne, Ryan Adams en Kings of Leon, om enkele namen te noemen. En Seth zou Seth niet zijn als hij niet eigenzinnig kiest voor een kerk en een oude kopermijn om de songs, samen met Wildwood Kin, in één take met enkel een paar condensatormicrofoons op te nemen. Heel knap, want een samenwerking als deze vraagt om perfectie, en dat bereik je alleen als je enorm goed op elkaar ingespeeld bent.
Lakeman schreef zeven van de elf songs, vulde de rest aan met een paar traditionals en een opmerkelijke versie van de song Anna Lee, een song van Levon Helm. Naast de percussieve bijdrage van Meghann en de typische sound van Lakeman, voegt producer Etha John op spaarzame momenten elektrische gitaar, draailier en mandoline toe. De oude locaties doen de rest met betrekking tot de warme sound en de natuurlijke galm.
Lakeman bewijst wederom dat voor het maken van een prima cd helemaal geen dure studio’s nodig zijn. Een locatie met een perfecte akoestiek en een paar hoogwaardige microfoons volstaan, mits de voorbereiding uiteraard optimaal is geweest. Ballads of the broken few laat wederom horen dat Lakeman een brug slaat tussen moderne songwriting en een eeuwenoude traditie. Deze cd is ongetwijfeld het meest verrassende album dat ik in het afgelopen jaar heb mogen beluisteren!