Video ingesloten

Unue
(Buda Musique 860185)

De New King of Klezmer Clarinet, zo heeft de Franse klarinettist zichzelf genoemd. De bijbehorende promotie-foto’s waarop hij te zien is op een troon, met een kitscherige mantel geeft aan dat we dit met een vette knipoog moeten nemen. Toch is de titel niet helemaal misplaatst. Dat Yom een bijzondere klarinettist is, is duidelijk vanaf de eerste minuten van zijn nieuwe cd Unue. Van lichte melancholieke passages tot virtuose expositie’s die ook in een jazz-combo niet zouden misstaan, Yom blijkt het allemaal in huis te hebben. En dat klezmer-etiket is met het oog op zijn speelstijl niet onterecht gekozen, maar de muzikale omgeving waarin het allemaal wordt geplaatst heeft niet zo veel met klezmer te maken. De monotone, reperterende piano-frasen of bendir-ritmes die in veel stukken als decor fungeren, lijken veel meer met minimalistische muziek te hebben dan met klezmer. Dat doet echter geen afbreuk aan het eindresultaat, want juist die onwezenlijke omgeving geeft Yom een heel eigen stempel. Yom maakt een soort geïmproviseerde muziek op de grenzen tussen wereldmuziek, jazz en folk, die alleen te vergelijken is met iemand als Kimmo Pohjonen.

Video ingesloten

Funduq al-Mughannîn
(Talia AZ1016 / AMG Records)

‘Funduq’ is een begrip uit de Middellandse Zee cultuur. Het eeuwenoude woord verwijst naar de ontmoetingsplaats van handelaars en reizigers. Hier zijn het muzikanten uit verschillende regio’s die elkaar ontmoeten. De cd bevat delen van concerten in Tunesië en in Algerije. In Tunesië zongen en speelden studenten van de muziekafdeling van de Universiteit van Palermo (Sicilië). Een meerstemmig volkslied, gezongen door een vrouwenkwartet wordt gevold door een wiegelied, gezongen door een jonge vrouw die zichzelf op gitaar begeleid. Je ontdekt weer hoe mooi soberheid kan klinken. De weemoedige klank van de duduk, het Armeense dubbelriet instrument geeft je kippenvel. Het concert in Algerije is een creatie van de groep Funduq al-Mughannîn (de zangersherberg) onder leiding van de Belgische sopraansaxvirtuoos Pierre Vaiana, tijdens het Dima Jazz festival 2008. Noord-Afrikaanse en Italiaanse muziek en zang ontmoeten elkaar, wat mooie verrassingen inhoudt. Ook een solo op tamboerijn door Carlo Rizzi klinkt erg verrassend. Vaiana zelf opent en besluit de cd op sax en met pianobegeleiding. Dit is een prachtige cd voor wie open staat om de grote verscheidenheid van Mediterrane muziek en zang te ontdekken. Deze muzikale interculturele dialoog verdient een ruime verspreiding.