Ylja – UT

Ijlja

UT
(Beste!Unterhaltung 056)

Arstidir heeft inmiddels een bijna cultstatus opgebouwd. Ook in het alternatieve circuit in Nederland. Voeg daartoe de charismatische zanger-componist Svavar Knutur en nog een handjevol bekende en minder gekende namen en dan kan je van een echte IJslandse neo-folkhype spreken.
In dat kader mag je ook Ylja plaatsen. Al weer acht jaar geleden opgericht door twee gitaar spelende en zingende jonge meiden is het oorspronkelijke duo inmiddels flink uitgedijd. Tegenwoordig treden ze als kwintet op, maar het opnemen van UT gebeurde nog als trio: de gitaar spelende zangeressen en oprichters Gigja Skjaldardottir en Bjartey Sveinsdottir met slidegitarist Smari Tarfur.
De muziek van Ylja is haast romantisch, met –al versta je er geen barst van- poëtische teksten en lieflijke melodieën. De begeleiding is sober, ingetogen en eenvoudig. Verwacht geen hoogstaande verweven fingerpicking partijen, maar eerder simpele akkoorden met wat omspeling. Toch klinkt dat vrij aardig. Tarfur soleert daar dan met de slide op gepaste tijden doorheen. Af en toe is er hulp van een verdwaalde piano of een percussie instrument.
Qua zang zou je de twee vriendinnen eerder als een eeneiige tweeling beschouwen. De stemmen harmoniëren perfect en ook de timing lijkt vrijwel gekloond. Daar komt af en toe een derde stem bij en soms, bij uitzondering wordt een (deel van een lied) solo ingezet. Het deed me onmiddellijk denken aan ons eigen voormalige noordelingenduo Ygdrassil, al hadden die meiden toen al meer haar op hun tanden (of netter: noten op hun zang). Ylja blijft overal braafjes, de liedjes in het zelfde, trage tempo en met die aan perfectie grenzende tweestemmigheid. Dat gaat op den duur agiteren. Ik geloof nl niet in al die onschuld en fijngevoeligheid. Bijt maar eens van je af meiden. Dan waait het pseudo ‘neo’ etiketje er wellicht van af en krijgen we misschien een opvolger die de volle speelduur kan boeien.