Naam auteur: Bart Vanoutrive

Het folkvirus strikte me reeds tijdens de grote folkrevival van de jaren zeventig. Geleidelijk aan kregen mijn rockvinylplaten, misschien wel via de brug die Jethro Tull bouwde, het gezelschap van langspelers van Steeleye Span, Fairport Convention, Malicorne, Alan Stivell,... Het folkfestival van Dranouter, dat toen nog in zijn kinderschoenen stond, opende de deur naar talloze minder gekende groepen die hun eigen culturele wortels optimaal te benutten om hun muzikaal project vorm te geven. Gaandeweg werd me duidelijk hoe de talloze muzikale tradities, eigen aan evenveel culturele identiteiten, bindweefsel vorm(d)en voor het gemeenschapsleven, en de eraan verbonden rituelen en festiviteiten. De in die muziek uitgedrukte levensthema's en emoties blijken steeds opnieuw een universeel karakter te hebben, of we nu luisteren naar etnische grooves uit brousse of steppe, dan wel oorverdovende metalfolk. Ik merkte hoe ook de 'klassieke' kunstmuziek door de eeuwen heen mee geïnspireerd werd door de lokale volksklanken en -dansen. Ik wordt geïntrigeerd door het basismateriaal, dat soms eeuwenlang de tand des tijds doorstond en vaak werd vastgelegd in veldopnames. Het boeit me te zien hoe muzikanten er vervolgens mee aan de slag gaan. Sommigen kiezen hierbij voor eenvoudige 'traditiegetrouwe' akoestische bezettingen en zoeken aansluiting bij het 'origineel'. Anderen zoeken het verder vanuit een creatief proces dat via nieuwe arrangementen, ongebruikelijke instrumenten, elektronische hulpbronnen,... overgaat tot een volledige renovatie met behoud van de façade. Ook zijn er die zelf aan het componeren slaan en zo een bijdrage leveren tot een nieuwe traditie, gebruik makend van de oerdegelijke oude leest. En wat te zeggen over groepen die vanuit hun eigen culturele identiteit de hand reiken naar andere culturen en kiezen voor vormen van fuzie? Het boeit me allemaal mateloos. Vast staat dat binnen de 'folk' een universele taal 'gesproken' wordt waardoor linguistische obstakels weggeruimd worden. Het gemeenschapsverbindende aspect binnen de tradities lijkt voor mij evengoed te werken als hechtmiddel tussen tradities en culturen. Zo vormt deze muziekvorm zonder twijfel een mogelijke remedie tegen heel wat ziektes die onze huidige mondiale samenleving plagen.

Zonderland – Oeverloos

Oeverloos(Trad Records, TRAD018) Heel wat kunstscheppers maakten van het stilvallen van het publieke leven gebruik om eindelijk eens tijd te kunnen maken voor een, steeds weer uitgestelde, natte droom. Niet anders voor Ward Dhoore (piano, harmonium, gitaren, synths, soundscapes) en beeldend kunstenaar Lander Cardon, die vol gingen voor een audiovisueel project, waarbij een achttal acrylschilderijen […]

Zonderland – Oeverloos Lees verder »

Op zoek naar een fijne zomerfestivaltip in België? Tip 2 van 3: Zilleghem Folkfestival

  ENTHOUSIASTE HEROPSTART VAN ZILLEGHEM FOLKFESTIVAL, BEGIN VAN EEN NIEUW DECENNIUM !? In 2018 was Zilleghem Folk Festival aan zijn tiende editie toe, met een programma om ‘u’ tegen te zeggen, en voor het publiek smaakte het naar meer. De organisatoren van hun kant trapten op dat moment op hun adem, en zochten een tweede.

Op zoek naar een fijne zomerfestivaltip in België? Tip 2 van 3: Zilleghem Folkfestival Lees verder »

Szabadság – Ellis Island

Ellis Island(Wild Goose Records, Xango Music Distribution,273701) Hoewel klezmer- en balkaninvloeden prominent aanwezig zijn, staat dit duo ook open voor inspiratie en bevruchting vanuit de Amerikaanse bluegrass en Ierse folk. Vooral Jefferson Louvat liet zich hier jarenlang stevig in onderdompelen. In combinatie met zijn ingeboren gevoeligheid voor zijn Hongaarse wortels resulteert dit zonder meer in

Szabadság – Ellis Island Lees verder »

Op zoek naar een fijne zomerfestivaltip in België? Tip 1 van 3: Brosella

We moeten met veel spijt vaststellen dat het landschap van de zomerfolkfestivals na die twee moeilijke jaren er nog wat armer op is geworden, niet in het minst door het bezinningsjaar dat Gooikoorts inlaste, hoewel zij zullen uitpakken met een mini-editie onder de noemer ‘Gooikoorts on the road’. Ook muziekclub ’t Ey neemt dit jaar

Op zoek naar een fijne zomerfestivaltip in België? Tip 1 van 3: Brosella Lees verder »

De Rokkende Vrouwen – zonder titel

De Rokkende Vrouwen (eigen beheer, ) Pas vrij recent uit de kas getreden verrassen De Rokkende Vrouwen, een duo bestaande uit Hilde Van Belle (piano, klokkenspel en zang) en Lore Vancauwenberghe (viool en zang) ons met een eerste album. Samen doken zij onder in het rijke erfgoed van oude Vlaamse en Nederlandse liederen, om deze met

De Rokkende Vrouwen – zonder titel Lees verder »

Marvara – High on life

High on life (GO’ Danish Folk Music, Xango, GO2121) Doedelzakspeelster Marieke Van Ransbeeck (Vlaamse en Zweedse doedelzak, musette) kreeg reeds met de paplepel de folkkriebel binnen en liet zich onder meer instrueren door de vermaarde Jean-Pierre Van Hees aan het Lemmensinstituut. Hier liet ze het niet bij en ze trok naar verschillende Scandinavische conservatoria, waar ze

Marvara – High on life Lees verder »

Gilles Chabenat & Daniela Heiderich – Un jour encore

Un jour encore(BEMOLVPC, Bemo095) Met haar Boheemse harp, een variant die Gouden Jaren kende in de 19e eeuw, haar doedelzak van Duitse makelij en haar stem gaat Daniela Heiderich (die een deel van haar studies afwerkte aan het CESMD te Poitier), een brug slaand over de Rijn heen, de dialoog met draailierduizendpoot Gilles Chabenat. Beiden

Gilles Chabenat & Daniela Heiderich – Un jour encore Lees verder »

Els Peeters – Liere draaie (boek)

Liere draaie(Eigen Beheer, Atelier Ultreya) Menig draailierspeler die ook de ambitie koesterde om dit soms hardleerse instrument aan anderen aan te leren, beet zijn tanden stuk om een op maat uitgewerkte handleiding voor beginner en gevorderde. Els Peeters, een doorzettertje, ging op zoek naar een logische, didactische lijn om het instrument aan te brengen en

Els Peeters – Liere draaie (boek) Lees verder »

Tamala - Lumba

Tamala – Lumba

Lumba(Muziekpublique, Muziekpublique14) Deze ‘reizigers’ verkennen het volledige spectrum van dialogen tussen kora, viool en stem. Met Lumba, hun tweede album, breekt ‘De grote dag’ aan. Wouter Vandenabeele (viool) en de Senegalezen Bao Sissoko (kora, calabash, zang) en Mola Sylla (zang, xalam, kalimba, riti en percussie), slaan aan het dromen over een nieuw begin, en roepen

Tamala – Lumba Lees verder »

Wouter Vandenabeele & Tom Theuns – Chansons pour les oiseaux qui ne savent pas voler

Chansons pour les oiseaux qui ne savent pas voler(Homerecords, 444 6242) Voor Wouter Vandenabeele (viool) werd het hoog tijd om een nieuw (vierde) hoofdstuk te breien aan zijn thematische cyclus rond (instrumentaal) chanson. Het in het booklet ingesloten gedicht ‘Wanneer vogels niet meer vliegen?’ van Geert Tavernier kon hierbij wel eens een wat mysterieuze leidraad

Wouter Vandenabeele & Tom Theuns – Chansons pour les oiseaux qui ne savent pas voler Lees verder »

Scroll naar boven