Bluefinger vol. 2
(Excelsior)
In 2023 verraste zanger/gitarist Bertolf met het bluegrass album Bluefinger, opgenomen in Amerika met een keur aan ‘oude rotten in het vak’: Jerry Douglas, Stuart Duncan en Mark Schatz. Om het album te promoten stelde Bertolf een Nederlandse begeleidingsband samen, die de kans kreeg om uit te groeien tot een hecht geheel. Bertolf was dermate content met deze muzikanten, dat hij besloot om deel 2 van Bluefinger met hen te gaan opnemen. Belangrijkste schakel in het geheel is Janos Koolen (mandoline, banjo, zang), een soort rechterhand voor Bertolf. Verder tref je aan: Joost van Es (viool, zang), Caspar de Groen (dobro, zang) en Nathalie schaap (contrabas, zang). Het moge duidelijk zijn dat de samenzang een belangrijke plaats inneemt.
Belangrijk verschil met deel 1 is dat, waar het toen om nieuwe interpretaties van oud Bertolf repertoire ging, er nu voor is gekozen om enkel nieuw geschreven nummers op te nemen. Bertolf schreef er veertien, waaronder een tweetal instrumentaaltjes. Het is een afwisselend geheel geworden, niet in de laatste plaats door de eigenzinnige invulling die de begeleiders er aan geven. Dat zit zowel in de instrumentatie als in de samenzang. Bluegrass kan nogal vastzitten in een stramien, maar zoals bijvoorbeeld Exit strategy wordt ingevuld door de band is genre overstijgend en bijzonder inspirerend. Of luister naar hoe Why does it feel so strange zich ontwikkelt. Natuurlijk is het niet enkel avontuurlijk wat op Bluefinger vol. 2 gebeurt. Er wordt ook wel gekozen voor herkenbaarheid, zoals op Love so well en Runner’s high. Relatief veel ballades, maar ook daarin is de variatie groot. Heart over mind kent een Ierse invloed. En Keep straight klinkt bluesy. Hoe veel afwisseling wil je hebben?
Het knappe van Bluefinger vol. 2 is dat Bertolf – samen met zijn band – de bluegrass naar zichzelf heeft toegetrokken. Het is niet meer Bertolf doet bluegrass, maar Bertolf ís bluegrass, op volledig eigen wijze.
Website: www.bertolf.nl
