Clannad – Nádúr

nadurcd

Nádúr

(Arc Music)

Eén van de grootste namen uit de Keltische muziekscene van de laatste decennia is ongetwijfeld die van Clannad. Debuutplaat verschenen in 1973, maar internationaal befaamd geworden in 1983 met het Theme from Harry’s game, twee jaar later nog succesvoller gevolgd door het met Bono uitgevoerde In a lifetime. Daarmee werden ze min of meer het stijl-icoon van de moderne Keltische muziek. Traditionele thema’s gekoppeld aan een soort New-age muziek. Celtic Myst, mysterieuze sferische klanken, hoe je het ook wilt omschrijven. Vele succesvolle groeps- en soloprojecten volgden, maar ook lange periodes van inactiviteit. Nog kortgeleden verraste Clannad met de opvallend mooi en geinspireerd klinkende cd/dvd Live in Christ Church Cathedral. En nu is er dan het eerste studio-album met nieuw werk sinds Landmarks in 1997, en voor het eerst sinds 1989 weer in de originele bezetting. En dat wil zeggen Moya, Ciaran en Paul Brennan en hun ooms Noel en Padraig Duggan. Een eerste beluistering van Nádúr (‘natuur’ in het Gaelic) leert dat de familie uit Gweedore in die lange periode van stilte bepaald niet tot nieuwe muzikale inzichten is gekomen. Veel dominante elementen uit hun sound van destijds zijn meteen weer prominent aanwezig, zodat je best kunt concluderen dat het gezelschap gewoon verder gaat waar men gebleven was. De Keltische thema’s, de smachtende zang van Moya, de harmonische samenzang, de harp, het zweverige geluid, de gezwollen atmosfeer die over de meeste nummers hangt. Er wordt afwisselend in het Engels en in het Gaelic gezongen, en zelfs even in Spaans. Natuurlijk klinkt het allemaal prima, vakkundig en zorgvuldig geproduceerd, maar het lijkt ook allemaal zo voor de hand liggend, zo voorspelbaar, op minimale uitzonderingen na. Net of er geen jaren verstreken zijn. Clannad in optima forma, zoals het altijd geklonken heeft.