Daniël Lohues – Allenig III


Allenig III
(Greytown Records 97053)

‘Folk? Dat is hartstikke mooi man!’ vertrouwde Daniël Lohues mij ooit toe. Wie zijn nieuwe solo-cd beluistert, stelt vast dat hij zijn uitspraak ook zelf waarmaakt.

Onder de boome is pure folk. Toch is de derde cd in de Allennigserie geen folkalbum. Wel een uiting van breed gerichte muzikaliteit. De intieme, ingetogen nummers worden uitgevoerd op autoharp, gitaar, mondharmonica, banjo en piano en steeds ze staan bol van de muzikaliteit. Vooral op de concertvleugel komt de klassieke liefde van de Drent tot leven. As ik ben waor ik wul weden krijgt een Schubertachtige status. Fraaie teksten ‘t Gung net zo mooi, Dakkie van lei, Niks in de gaten en in Ten oosten van de Iessel verheft Lohues de Nedersaksen uit hun underdogpositie. Een van de mooiste liedjes is Dat hej in dizze wereld waarin hij met autobiografische inslag zijn dagelijkse tegenslagen filosofisch benadert. Alle liedjes staan volledig in deze tijd. Niet alleen de trein komt – haast voelbaar – voorbij maar ook het internet en de horizonvervuiling. Na de vorige twee verrast deze schijf natuurlijk niet echt. Maar de liedjes zijn nog steeds eerlijk, simpel en aangenaam. Lohues bewijst opnieuw een groot kleinkunstenaar te zijn.