Erwin de Vries – De tocht van de noakende zunderling

Erwin de Vries

De tocht van de noakende zunderling
(Silvox SIL 314)

Ruim twintig jaar geleden startte Erwin de Vries met DeHeleboel. In 2002 stopte de band, die ook enige landelijke bekendheid verwierf. Sindsdien groeide De Vries als solozanger uit tot een van de populairste Groninger artiesten. Op zijn vijfde cd omringt hij zich opnieuw met zijn vaste begeleiders Christof Bauwens (gitaar), Bruno Brands (toetsen), André van der Werf (bas) en Harrie Groenewold (slagwerk). De goed ingespeelde muzikanten boetseren de melodie terwijl een strijkersensemble de meeste liedjes verder inkleurt. De streektaalzanger beweegt zich met die aanpak een beetje in de richting van de pop. De liedjes zijn deze keer persoonlijker en rustiger dan op de vorige schijven. Daar schoten tussen de kalme nummers nog wel eens ruige en wilde bijdragen door. Dit album toont meer evenwicht. Oterdum verhaalt over het verdwenen dorp aan de Dollard. Het lied straalt enige weemoed uit, maar is tegelijkertijd een aanklacht tegen de oprukkende industrie. Ook in Hai griept die en het titellied toont de Groninger zanger zich een creatieve componist en originele tekstschrijver. Hij hanteert daarbij geen gangbare patronen, maar maakt het ook niet echt ingewikkeld. In de andere negen liedjes bewijst hij eveneens zijn vak te beheersen.