Fairytale – Autumn’s crown

Autumn’s crown
(Magic Mile Music 41112)

Alles is stereotype en voldoet aan vooroordelen: als feeën verklede vrouwelijke groepsleden met zijdezacht krullend blond haar, zacht satijn of velours kledij uiteraard, magie en mystiek, vormgeving van het boekje met á la paintbrush gestileerde foto’s…
Je zou haast vergeten dat het over muziek gaat: lieflijk met vooral veel dromerige teksten in balladevorm, nergens over het randje (tempo en energie wel te verstaan) etc. Dat zijn de ingrediënten van Fairytale. Een formatie die ongetwijfeld hoge ogen gooit op showfestivals als FancyFair, Celtic fairs waar een illusoire wereld wordt geschapen waarin uiterlijkheden belangrijker zijn dan de werkelijkheid of geschiedkundig verantwoord.
Of het iets van doen heeft met de echte folkmuziek met wortels? De composities op het album zijn merendeels van de hand van Oliver Oppermann (gitaar, mandoline, bouzouki, zang), aangevuld met een paar riedels van zangeres Laura Isabel Biastoch. Violiste Berit Coenders, Martyn Korten (Drums, percussie) en Moon (cello) maken het vijftal compleet. Autumn’s crown is volgens de bijlage de gerijpte opvolger van debuut Forest of Summer.
De uitvoeringen werden gepaard aan een grote blik nagalm. Ik ben niet kapot van de leadzang, die wat snauwerig overkomt. Muzikaal staan Coenders en Opperman hun vrouwtje/mannetje. Soms swingt het ook lekker, maar het is wel van het geijkte patroon. Om mijn eigen retorische vraag te beantwoorden: nee, het heeft niet veel met rootsy folk te maken. Het esoterische gehalte is mij te hoog, de arrangementen en aankledingen te gestileerd. Lieflijke, akoestische en illusoire muziek. Droom lekker.