Ian Melrose, Rüdiger Krause, Nikos Tsiachris – Onwards and upwards

Onwards and upwards
(Acoustic Music Records 319.1619.2)

Onder de naam Guitar Celebration toeren drie snaarvirtuozen Ian Melrose (akoestische gitaar, dobro, low whistle), Rüdiger Krause (elektrische gitaar) en Nikos Tsiachris (flamenco gitaar) al enkele jaren rond. Het album Onwards and upwards vullen ze met interpretaties van klassieke meesterstukken als Bach’s Badinerie (orkestsuite no2 in B mineur), Albeniz’ Asturias en Mozart’s Symphony no.25-1st movement, naast hedendaags werk van Dave Brubeck (Bue rondo a la Turk),  ene Clapton (Layla)  en twee heren, oorspronkelijk uit Liverpool afkomstig (All you need is love). Het geheel wordt gecomplementeerd met eigen werk dat wordt beïnvloed door de ‘herkomst’ van de heren uit de folk, jazz en flamenco.
Een allegaartje en rommelig gedoe zult u vermoeden. Niets is minder waar. Het trio weet een verbluffend coherent geheel van deze invloeden uit jazz, pop, klassiek, rock, blues, flamenco en folk te creëren. Enerzijds dankzij de exceptionele vaardigheden van de gitaristen. Ritmen zijn soms onnatuurlijk natuurlijk, onnavolgbaar (zoals in Blue rondo a la Turk), riffs worden met de grootste soepelheid vloeiend gespeeld, soli worden sierlijk en buigzaam opeengevolgd, tempowisselingen – en stijlvarianten – zijn sprekend vlot en ongedwongen. Tegenmelodieën en contrasequensen zijn uiterst intelligent en maken de bewerking meer dan interessant.
Zo is het razend knap hoe een klassiek werk omgeturnd wordt tot een flamenco gerelateerde instrumental. Of een standaard pophit een zwoele jazzy feel meekrijgt. Een Keltisch geïnspireerd stuk ondergaat met stijl- en tempowisselingen een metamorfose, om uiteindelijk weer terug te keren tot de swingende Keltische tune. Een fraaie rustige melodie verwordt tot een wervelwind met heftig uitbarsting met riffs uit een vervormde elektrische gitaar en Jethro Tull achtige uithalen op de low whistle.
‘It celebrates the guitar in its enormous diversity’ luidt een quote op de inlay. Ik kan het niet ontkennen en ondanks dat dit geen pure folk is, maar een cross-over van meerdere aanvullende muziekstijlen, zou ik toch aanraden hier eens voor te gaan zitten. En genieten!