Issa Ghaffari – Ricochet

ghaffari ricochet

Ricochet
(Hermes Records Her 076 / Xango Music Distribution)

De spaarzame informatie, gedeeltelijk in het Arabisch, helpt je nauwelijks verder om meer te weten te komen over Issa Ghaffari, die op dit album de tar en piano bespeelt. Dat doet hij – op twee na –  in eigen composities. En die zijn niet gebaseerd op de Arabische traditionele muzikale wetgevingen. Je zou Ghaffari een Arabische avant gardist kunnen noemen, want zijn werkstukken kenmerken zich door sterke en veelvuldig herhaalde sequensen, repeterende melodielijnen, waarop hij diverse variaties zet. Vaak is dat unisono: een zuivere melodie en de bijhorende improvisaties worden vertolkt, er is geen begeleiding. Wel wisselt hij het gesoleer af met morbide akkoorden op zijn tar. Dissonant, vervreemdend, tegennatuurlijk haast. Dat maakt Ricochet, toch al een moeilijk album gezien het uitgangspunt, niet-westerse avant garde muziek, niet direct toegankelijk. De twee ‘geleende’ composities – Bakhtiari en Sobnambulist­ – zijn de twee meest bereikbare songs. Dit in tegenstelling tot slotnummer Life waarin Ghaffari alle grenzen opzoekt met naar onze westerse maatstaven ‘valse’ tonen en onbekende intervallen. Overigens heb ik de vermelde piano niet kunnen ontdekken…. Vreemd, maar wel een interessant album.