Nickel Creek – Why should the fire die?

Why should the fire die?
(Sugar Hill SUG-CD-3990)

Iedereen die het Amerikaanse trio Nickel Creek heeft gevolgd, hoort dat de groep behoorlijk in ontwikkeling is. Nickel Creek begon als een bluegrassband die aansloot bij het geluid van Alison Krauss. Niet vreemd overigens, want deze bluegrassdiva produceerde de eerste twee albums.

Eric Valentine en Tony Berg zijn verantwoordelijk voor de productie van deze derde schijf. Mandolinewonder Chris Thile maakte met zijn solo-cd Deceiver al duidelijk dat hij het pad van de pure bluegrass had verlaten. Zo ook Nickel Creek, die met behoud van de bluegrassbezetting op zoek gaat naar de mogelijkheden binnen de akoestische muziek. Nickel Creek balanceert op de randen, want ze halen ongelooflijke effecten en geluiden uit hun snaarinstrumenten. Op Why should the fire die? wordt voornamelijk met de bezetting mandoline (Thile), fiddle (Sara Watkins), gitaar (Sean Watkins) en contrabas (Mark Schatz) aan een eigen stijl gewerkt. Daarbij hoor je dat aan de hand van effecten gezocht wordt naar een authentieke sound die ergens hangt tussen de typerende klanken van de afzonderlijke instrumenten en effecten van oude opnamen uit de Amerikaanse old-time muziek. De zelfgepende nummers van Thile en broer en zus Watkins zijn zeer divers. Op het ene moment opzwepende bluegrass, op het ander moment trage slepende nummers en qua volume een piekmoment (Helena) dat doet denken aan de tragische muziek van Coldplay. When in Rome is een degelijke folky opener. De door Sara gezongen Bob Dylan-cover Tomorrow is a long time is een geweldig moment op deze cd. Haar naeve zang doet denken aan opnamen uit vervlogen tijden. En dat terughoudende effect van zowel zang als instrumenten komt regelmatig terug, maar iedere keer weer in een andere klankpalet. Alles lijkt te kloppen bij deze geweldige groep, inclusief de perfect bij elkaar passende stemmen. Nickel Creek kan heel intiem en subtiel klinken, maar op andere momenten tot uitbarsting komen. Geweldig die dynamiek, en dat alles met een akoestische bezetting. Vakmanschap van jonge mensen waar we nog lang van zullen kunnen genieten.