Offshore – Shorewards

Shorewards
(Paker prod 023)

Offshore is een viermans formatie met Sylvain Barou (fluiten, uillean pipes en effecten), Etienne Callac (bass), Karim Ziad (drums, percussie, zang) en Jacques Pellen (gitaren). De meeste muzikanten werkten eerder samen in Pellen’s Celtic Procession. Met name Barou en Pellen zijn geworteld in de Bretonse folk. Ziad en Callac lijken mij meer uit de jazzscene afkomstig.
Het is juist die combinatie – (Bretonse) folk en jazz dat het album kenmerkt. Waar hoor je tegenwoordig nog een track van ruim zeven minuten waarin iedere muzikant een solo krijgt toebedeeld, inclusief een drummer? De composities zijn grotendeels eigentijds, al zijn ze hier en daar geënt op overgeleverde melodieën.  Zo weet je dat track 4 een Fisel is, maar in de versie van Offshore verwacht ik dit niet op een dorpsfeest tijdens een fest-noz.
Van Pellen weten we dat hij behoorlijk experimenteel met bestaande tunes kan omgaan. Hij verkent de grenzen en gaat daar soms overheen. Wie niet van jazz en improvisatie houdt, kan dit album beter overslaan. Als je toch luistert, ontdek je knappe instrumentalen, waarin met name de fluit (en in een enkel geval de pipes) van Barou leidend zijn. Meermalen zijn overdubs of harmonizers op de fluiten ingezet, wat de klank voller maakt. Met Pellen en zijn onnavolgbare staccato soli vormt hij de crème op een zeer gedegen, strakke ritmesectie.
Het drum- en percussiespel van Ziad is druk, de (fretloze?) bass van Callac knorrend en stuwend. Ziad voegt zo nu en dan woordloze stemklanken aan de hoofdmelodie toe.
Opmerkelijk zijn de twee laatste tracks, Pajenn wenn en Ludu er Mor, waarin de stem en piano van de te vroeg overleden Kristen Nogues is verwerkt. Als eerbetoon aan een grote, kleine dame die net als de heren van Offshore experimenteerde met traditionele muziek en de grenzen van de muzikale mogelijkheden ontdekte.