Piccard & Masure – Webbesnaren 2.0

Webbesnaren 2.0
(Appel Rekords, APR1397)

Moeilijk is het na te rekenen hoeveel snaren Guido Piccard (hommels, cisters, gitaar, mandoline, bariton ukelele) en Philip Masure (gitaren, cister, bodhrán, darbuka en zang) hier beroeren. In elk geval weten ze die van mij te raken. Het is onderhand twintig jaar (Webbesnaren) geleden dat deze grootmeesters uit ons folklandschap, referentie- en inspiratiefiguren voor talloze andere grote muzikanten) nog eens een duo-cd uitbrachten.
Op Nachtgedachten (Philip Masure) en het traditionele, magistraal gearrangeerde Matelotte na is alles (ook de teksten op twee nummers) van de hand van Guido Piccard. Soms wervelend, soms intens ingetogen, grijpen ze luisteraar en danser zacht bij de keel. Heel af en toe treedt een gast naderbij. Ies Muller bijvoorbeeld subtiel op houten dwarsfluit in de opener met een set hanterdro’s, of David Munnelly met zijn diatonische accordeon op de trage, plechtstatige Laouto schottish.
Voor de twee liederen Brief aan Kamiel (waarin ook Masure enkele coupletten deelt) en Willems reis vonden ze de aangewezen stem in die van Soetkin Collier. Verbluffend is het hommelwerk op de mazurka Bon courage. Wervelende fijnbesnaardheid weeft een web rond The bridge is gone/Kefir jig, om vervolgens heel onverhoeds af te breken en vervolgens over te gaan in het heel gipsyjazz getinte La barca. Pizzicato’s luiden een lichtvoetige Lenteverloving in, waarna de Madeliefjes dartel her en der opduiken in een web van zachte spinetklanken.
Het indrukwekkende Nachtgedachten krijgt een, melancholische Armeense toets toegevoegd door de inbreng van Sylvain Barou (duduk, bas duduk) en Isaac Alderson (houten dwarsfluit).
Met de afsluiter Willems reis levert Piccard een substantiële bijdrage aan het genre van het (anti)oorlogslied, een hedendaagse ballade over Willem Van Gheluwe, gesneuveld tijdens de laatste weken van WO I, onder Canadese vlag… Hij was nu eenmaal als jongeling een paar jaar voor de oorlog naar Canada geëmigreerd. Dit album is indrukwekkend vanuit een schijnbare eenvoud en bescheidenheid.