The Waterboys – Good luck, seeker

Good luck, seeker
(Cooking Vinyl, Cook CD 768)

The Waterboys zijn bij het grote publiek vooral bekend van The whole of the moon, een single van het zeer geprezen album This is the sea, dat alweer uit 1985 stamt. De toenmalige A&R manager bedacht dat The Waterboys de grote Schotse tegenhanger van U2 zou worden, en dat was tegen het zere been van bandleider Mike Scott. Die vertrok vanuit Schotland naar Dublin, om daar vooral zijn eigen ding te kunnen doen.
Halverwege de opnamen van het eveneens uitmuntende album Fisherman’s blues verplaatste de band zich richting de Ierse westkust om daar onder te dompelen in de sessie-scene met lokale muzikanten. Die omslag is ook duidelijk te horen op dat album en nog meer op opvolger Room to roam. Het daaropvolgende album Dream harder werd een geslaagde poging van The Waterboys om weer meer koers te zetten richting de minder traditionele sound van weleer. Maar de Ierse sferen en deze roemruchte periode in het oeuvre zijn voor Scott onuitwisbare ervaringen geworden, en The Waterboys gingen meer en meer graven in de Keltische roots, getuige de albums Book of lightning en An appointment with Mr. Yeats.
De zoektocht naar een hybride tussen de hersenspinsels van Scott en hang naar de Keltische roots leidde in de afgelopen lockdown periode naar de thuisstudio van Scott, gelegen in Dublin. Scott zegt dat je met een eigen thuisstudio alle muzikale ideeën vast kan leggen wanneer het je zelf uitkomt. Op die basis is Good luck, seeker ontstaan, een albumtitel die ogenschijnlijk autobiografisch zal zijn. Scott zette de basis neer voor iedere compositie en de andere bandleden, waaronder fiddler Steve Wickham, vulden aan vanuit hun eigen thuisstudio’s.
Scott weet op dit album heel dicht bij zijn doel te komen met een ode aan Easy rider Dennis Hopper, een instrumentale link naar Sticky fingers van The Stones en de Kate Bush cover Why should I love you. Scott is een begenadigd verhalenverteller, getuige de langste song van het album: My wanderings in the weary land.
Onmiskenbaar The Waterboys, die een brug slaan tussen een unieke bandsound en hun historische achtergrond, moeiteloos verweven in een klankpalet dat naar het ‘nu’ klinkt, maar eigenlijk tijdloos is.