Trampled by Turtles – Stars and satellites

trampled by turtles

Stars and satellites
(Banjodad BR09)

Trampled by Turtles is een mij onbekende Amerikaanse folk-countrygroep. Toch blijkt Stars and satellites al het zesde album voor het gezelschap uit Duluth, Minnesota. Voorman van het vijftal is zanger-gitarist Dave Simonett, degene die ook voor de meeste composities zorgt. Zijn stem doet heel erg denken aan die van Jackson Browne: een falsetto en een wat klagende manier van zingen. Naar gitaar bestaat het instrumentarium uit contrabas, banjo, mandoline en viool. Een standaard bluegrass bezetting dus, maar het geluid van Trampled by Turtles is zeker niet standaard traditioneel. Geen flitsende, op TGV snelheid gepielde soli op de diverse snaren, maar eerder subtiliteit, doordachte klanken. Heerlijk laidback met onderhuidse spanning en virtuositeit. Toch kan het, naast de innemende sfeervolle klanken tevens behoorlijk fel aan toe gaan. Als Tramples by Turtles ‘explodeert’ hoed je dan maar. De energie spat er af. Heel fraai wordt dat duidelijk in het schitterend gearrangeerde Alone. Dat begint kenmerkend bescheiden, subtiel en transparant. Langzaam wordt de spanning opgebouwd en het geluid voller, om halverwege na een break in alle hevigheid los te barsten. Desondanks blijft de secure opbouw overeind. Walt Whitman is een lekkere swingende meezinger en leunt het dichts tegen de traditie aan. In het instrumentale, door banjospeler Dave Carroll gecomponeerde Risk, laten de heren  horen hun instrumenten wel degelijk te beheersen en als het moet een potje bluegrass van de bovenste plank te kunnen presenteren. De kracht zit hem echter in de cross tussen country, folk en alt pop die plaatsvindt in de liederen. Ze geven Trampled by Turtles enerzijds een vertrouwd geluid, maar zorgen even zo goed voor een accentverschuiving die meer dan interessant is.

 

1 Reactie
  1. Ron Janssen R. Janssen