Wouter Bulckaert – Ry Cooder

Ry Cooder, meester in de schaduw
(EPO, ISBN 978 94 6267 089 1)

Van alle eigentijdse muzikanten is Ry Cooder misschien wel de meest mystieke verschijning. Dat beeld van de gitarist, componist, producer en auteur komt ook naar voren in het boek van de Gentenaar Wouter Bulckaert. Het werk is opgebouwd rond projecten van de muzikale Amerikaan en voorzien van een uitgebreide discografie en literatuurlijst.

 

Toch slaagt de Vlaming er niet in een echte biografie van de veelzijdige, creatieve, geroemde èn verguisde muzikale vormgever neer te zetten. Dat ligt niet zo zeer aan Bulckaert, maar vooral aan de muzikant zelf. Die schermt namelijk bewust zijn privéleven af. Tegen het einde van het boek duiken nog enkele feitjes op die het beeld van Cooder wat dat betreft aanvullen. Verder moeten we het vooral doen met beknopte gegevens over zijn leven. Zoals informatie dat Ry Cooder is geboren in Santa Monica en daar opgroeit, dat hij in zijn jeugd een oog verliest, Dat hij daarna veel naar de radio luistert en dat hij is getrouwd en een zoon heeft. Deze Joachim zorgt dan op zijn beurt weer voor de ritmische begeleiding van zijn vader.

Het artistieke leven van Cooder komt daarentegen uitgebreid aan de orde. Het boek is opgebouwd rond zijn muzikale werk en daarin ligt ook de kracht. Ieder hoofdstuk start met een vaak prikkelende dialoog, veelal gebouwd rond een anekdote. Het vormt de prelude voor de ontstaansgeschiedenis van het daaropvolgende opus van de meester. Een beoordeling van het resultaat is ingebakken. Dat Bulckaert ook de stiel van recensent uitoefent, valt te lezen in de scherp neergezette beoordelingen. Soms benaderen die zelfs een analyse. Daaruit blijkt overigens ook dat de schrijver geen onvoorwaardelijke fan van de muzikant is.

Bekende projecten zoals het succes met de Buena Vista Social Club, de Oscarwinnende filmmuziek voor Paris Texas, maar ook zijn bundel korte verhalen Los Angeles Stories, het komt allemaal aan de orde en nog veel meer. De nadruk ligt bij Cooder vooral op samenwerking. Met muzikanten zoals Flaco Jimenez, Paddy Moloney, John Hiatt, Captain Beefhaert, Ibrahim Ferrer, Keith Richards en de filmregisseur Wim Wenders. Zij nemen een belangrijke plaats in tussen vele anderen op de ruim vierhonderd bladzijden.

Aan het eind van het boek is het duidelijk. De bottleneckspecialist zit liever in de studio dan op de planken. Maar ook is helder dat de publieksmaar vooral fotoschuwe Cooder toch samenwerkte met veel interessante mensen. Op die manier leverde hij een belangrijke bijdrage aan de popularisering van vele soorten muziek. Van Cubaans tot country en van folk tot texmex. Maar natuurlijk vooral wereldmuziek in het algemeen. Na het lezen van dit boek valt dat moeilijk te ontkennen.